Το ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο πεθαίνει, αλλά ποιος νοιάζεται;

Ο Βασίλης Σαμπράκος κοιτάζει την επίδραση των πρόωρων εκλογών στην ζωή του ποδοσφαίρου, ακούει ότι δεν πρόκειται να αρχίσουν τα δύο επαγγελματικά πρωταθλήματα λόγω ΕΡΤ, και γράφει για την πιο μαύρη εποχή του ελληνικού ποδοσφαίρου: αυτή που έρχεται

Ετυχε προ ημερών άνθρωποι που μετέχουν στις συζητήσεις, τις ζυμώσεις και τις – όποιες – διαπραγματεύσεις σχετικά με τα τηλεοπτικά δικαιώματα του επαγγελματικού ποδοσφαίρου να μου εξηγήσουν την σημερινή πραγματικότητα, η οποία δημιουργεί την αίσθηση ότι το επαγγελματικό ποδόσφαιρο ζει στην εποχή της μεγαλύτερης κρίσης που του παρουσιάστηκε ποτέ. Και δεν αναφέρομαι στην διαχρονική κρίση αξιών, αλλά στην οικονομική κρίση, η οποία δείχνει ότι είναι τέτοιου μεγέθους που να απειλεί την διεξαγωγή των πρωταθλημάτων. Χωρίς να πλατιάσω, σε ένα θέμα που σηκώνει πολλή ανάλυση σχετικά με τα “πώς” και τα “γιατί”, η αγορά του ποδοσφαίρου τα έχει βάψει μαύρα λόγω των πρόωρων εκλογών. Διότι αυτές, οι εκλογές, έγιναν λόγος για να μην έχουν μέχρι σήμερα ολοκληρωθεί με υπογραφή οι συμφωνίες που είχε ετοιμάσει η σημερινή κυβέρνηση ανάμεσα στην ΕΡΤ και τις ΠΑΕ όλων των κατηγοριών. Συμφωνίες βάσει των οποίων ουσιαστικά θα ήταν η ΕΡΤ ο βασικός αιμοδότης, ο μέγας χορηγός των δύο κατηγοριών (Super League 2, Football League) και μιας σειράς ΠΑΕ της Super League 1. Οι υποσχέσεις της σημερινής κυβέρνησης και οι δεσμεύσεις της που είχαν πάρει και μορφή προσυμφώνων, δεν έλυναν απλώς το ζήτημα της διεξαγωγής των πρωταθλημάτων. Στην πραγματικότητα είχαν γίνει λόγος για να πλακώσουν ξαφνικά στις γενικές συνελεύσεις των ΠΑΕ της 2ης και της 3ης κατηγορίας ένα σωρό περίεργοι, συνοδευόμενοι από μπράβους, προκειμένου να βαφτιστούν σε μια νύχτα μεγαλομέτοχοι ώστε να βάλουν στο χέρι τα τηλεοπτικά συμβόλαια εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ της ΕΡΤ και να κονομήσουν. Εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι δεν υπάρχει – ναι, καλά διαβάζεις, δεν υπάρχει – Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού, διότι τα μέλη της έχουν παραιτηθεί, πολλοί παίκτες της ελληνικής μαύρης αγοράς αποφάσισαν να μπουκάρουν στο ποδόσφαιρο, το οποίο αυτή την εποχή, προ εκλογών, έδειχνε να έχει περισσότερα εγγυημένα λεφτά και περισσότερες ευκαιρίες για εύκολο χρήμα με την “1 ημίχρονο, 2 τελικό” μέθοδο. Την ίδια ώρα όλες οι ΠΑΕ της Super League 1 κοιμόντουσαν ήσυχες, διότι είχαν – στα λόγια – εξασφαλίσει, όσες είχαν συμφωνία με την ΕΡΤ, πολύ υψηλό αντίτιμο για την παραχώρηση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων τους.

Κι ύστερα ήρθαν οι εκλογές. Και μαζί με αυτές ήρθαν και τα πρώτα μηνύματα από τη “Νέα Δημοκρατία” ότι αν κερδίσει τις εκλογές και σχηματίσει κυβέρνηση θα αλλάξει εντελώς τη στάση της ΕΡΤ απέναντι στο ποδόσφαιρο. Και αυτό το μήνυμα προκάλεσε σοκ σε μια αγορά που βλέπει το κακό της να έρχεται, διότι παρόμοια μηνύματα λάμβανε τον τελευταίο καιρό και από την σημερινή κυβέρνηση. Με απλά λόγια, και στο σενάριο που ο ΣΥΡΙΖΑ σχηματίσει κυβέρνηση το ποδόσφαιρο δεν θα δει τα λεφτά που νόμιζε ότι θα δει, διότι η ΕΡΤ ψάχνει τον τρόπο να το ξεφορτωθεί, ή τουλάχιστον να μειώσει στον μέγιστο δυνατό βαθμό το κόστος της προβολής του. Σήμερα που συζητάμε, είναι πιο πιθανό να μην αρχίσουν τα πρωταθλήματα της Super League 2 και της Football League και όχι το να αρχίσουν. Η Super League 2 ζητά από την ΕΡΤ να υπογράψουν το συμβόλαιο που προβλεπόταν από το περσινό προσύμφωνο, αλλά ποιο στέλεχος της ΕΡΤ θα βάλει σήμερα, προεκλογικά, υπογραφή σε τέτοιο συμβόλαιο; Δίπλα σε όλα τα παραπάνω έβαλα και την ρεαλιστική προοπτική του ελληνικού ποδοσφαίρου σε σχέση με τη ζωή του στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Αν δεν κάνουν πράγματα και θαύματα στη νέα σεζόν οι ομάδες που μετέχουν στο Champions League και το Europa League μοιάζει νομοτελειακό ότι θα μας συμβεί μετά από μια διετία να βλέπουμε και τις δύο αυτές διοργανώσεις μόνο ως μακρινοί τηλεθεατές, διότι οι δικές μας ομάδες θα μάχονται στις προκριματικές φάσεις για να εξασφαλίσουν μια θέση στο Europa League 2. Και επειδή άπαντες είστε εξοικειωμένοι, μπορείτε να υποθέσετε το μέγεθος της συρρίκνωσης που θα φέρει αυτή η ζωή στην οικονομία των ΠΑΕ του ελληνικού ποδοσφαίρου και, κατά συνέπεια, στην οικονομία του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Με όλα τα παραπάνω στο μυαλό μου κοιτάζω τη στάση των οπαδών των ομάδων σήμερα, στην αρχή της μεταγραφικής περιόδου. Οσοι ασχολούνται, συμπεριφέρονται σαν να μην έχουν συνείδηση όλων των παραπάνω. Σαν να μην ξέρουν, να μην καταλαβαίνουν ή να μη τους απασχολεί όλο αυτό που συμβαίνει στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Σε στιγμές κραχ υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες οπαδοί που περιμένουν ή και απαιτούν ακριβές μεταγραφές, που αναθεματίζουν αυτούς που χρηματοδοτούν την ζωή της αγαπημένης τους ομάδας επειδή “δεν τα χώνουν” για να κάνουν ακριβές μεταγραφές. Υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που δεν καταλαβαίνουν, ή δεν τους νοιάζει, πού ζουν. Κι αυτό που με τρομάζει είναι ότι αυτοί οι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι μπορεί να συμπεριφέρονται με την ίδια συνείδηση και στην πραγματική ζωή τους, να διαμορφώνουν με παρόμοια κριτήρια τη στάση τους απέναντι στη χώρα τους, και να αποφασίζουν με την ίδια νοοτροπία την επιλογή της ψήφου τους στις εκλογές. Κάπως έτσι ψηφίζουμε. Και γι' αυτό έχουν την εικόνα της σημερινής πραγματικότητας του επαγγελματικού ποδοσφαίρου τα περισσότερα – αν όχι όλα – πεδία της ελληνικής αγοράς. Διότι και εκεί προφανώς οι κυβερνήσεις έχουν συμπεριφερθεί με παρόμοια προχειρότητα και ατολμία. Διότι πιθανόν να μην λειτουργούν οι Επιτροπές, όπως συμβαίνει με την Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού. Διότι πιθανόν και στα υπόλοιπα πεδία οι κακοποιοί με τους μπράβους τους να αλωνίζουν με το ίδιο θράσος που το κάνουν στο ποδόσφαιρο. Για όλα τα άλλα πεδία της αγοράς όμως δεν έχω ειδικές γνώσεις, και γι' αυτό προτιμώ να παραμείνω εστιασμένος σε αυτό που σήμερα συμβαίνει στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Σήμερα, σε αυτό το σκηνικό που έχω περιγράψει παραπάνω, το πρόβλημα του ποδοσφαίρου ήταν το αν θα ανανεωθεί ή όχι το συμβόλαιο του αρχιδιαιτητή.

Κάπου εδώ μένω από λόγια, στην υπόθεση του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σήμερα δεν βλέπω απολύτως καμία ελπίδα για τη σωτηρία του, την επανεκκίνηση με προοπτική ανασυγκρότησης, αλλαγής, βελτίωσης και ανάπτυξης, όχι απλώς της οικονομίας του αλλά της αισθητικής, του πολιτισμού και της καθαρότητάς του. Βλέπω γύρω μου εφήβους να μεγαλώνουν μακριά από τις ελληνικές ομάδες, κολλημένοι μόνο με ξένους συλλόγους και συνειδητοποιώ ότι συμβαίνει αυτό που έβλεπα εδώ και χρόνια ότι έρχεται: το τέλος της εποχής που το ελληνικό ποδόσφαιρο απασχολούσε τον Ελληνα ποδοσφαιρόφιλο.

ΠΗΓΗ:www.gazzetta.gr

Comments powered by CComment